Cebel-i Rahme ve Mescid-i Sahrât

Cebel-i Rahme: Arafat Ovasý’nýn kuzey tarafýnda, halk arasýnda “Arafat Daðý” olarak bilinen granit taþlarýndan oluþmuþ tepedir. Âdem Aleyhisselam’ýn, yeryüzüne iniþinin yüzüncü senesi, Kâbe’nin inþasýný tamamladýktan sonra Havva Validemizle buluþtuklarý mübarek mevkidir. Peygamberimiz (s.a.v.) arife günü öðle ve ikindiyi Mescid-i Nemre’de kýlmýþ, Cebel-i Rahme’nin eteðinde Mescid-i Sahrat’ýn bulunduðu arsaya gelmiþ, Arafat vakfesini orada yapmýþtýr.

Mescid-i Sahrât: Cebel-i Rahme’ye çýkarken sað tarafta, yarým metre civarýnda bir duvar ile çevrili, kýble tarafýna uzunluðu 13 metre, geniþliði 8 metre civarýnda olan yerdir. Peygamberimiz (s.a.v.) veda hutbesini burada îrad buyurmuþlardýr. Peygamberimiz (s.a.v.)’in “Arafat’ýn tamamý vakfe yeridir” (Müslim, Hac, 149) hadis-i þerifi gereðince zikredilen Arafat sahasýnýn her yerinde vakfe yapýlabilir. Ancak hacýlar, Peygamber Efendimiz (s.a.v.) vakfesini Arafat Vadisi’nin kuzeydoðusunda yer alan 70 metre yüksekliðindeki Cebelü’r Rahme’de Neb’a ve Nübey’a tepeleri arasýnda bulunan Nâbit tepesi üzerinde yaptýðý için ayný yer ve çevresinde bulunmayý arzu ederler. Bundan dolayý bu bölge hacýlarýn izdihamýna en çok maruz kalan bir bölge olagelmiþ, hacýlara hizmet vermek üzere kurulan sosyal tesisler daha çok bu çevrede yoðunluk kazanmýþtýr.