Sevr Daðý ve Maðarasý

Mescid-i Haram’ýn güney cephesinde, takriben 4 km. uzaklýkta, Arafat yolu üzerindedir. Daðýn eteði ile zirvesi 458 m, takriben 1,5 saatte yaya çýkýlabilen bir mesafedir. Peygamber Efendimiz (s.a.v.), Hz. Ebu Bekr-i Sýdýk (r.a.) ile Hicret ederken bu maðaraya girerek 3 gece kaldýlar. Maðaraya önce Hz. Ebu Bekir girerek zararlý bir þey olup olmadýðýna bakmýþ, sonra da Peygamber Efendimiz (s.a.v.) girmiþtir. Burada kaldýklarý sürece Hz. Ebu Bekr’in oðlu Abdullah, gündüzleri müþriklerin arasýnda dolaþýyor, geceleri malumat getiriyordu. Kölesi Amr ibn-i Füheyre ise o civara koyunlarý sürüyor hem Abdullah’ýn izlerini kaybettiriyor ve hem de süt ikram ediyordu. Bu maðarada üç mucize sâdýr olmuþtur:

1. Hz. Ebu Bekir’in ayaðýný yýlan sokmuþ, Peygamber Efendimiz (s.a.v.), mübarek tükürüklerini sürmüþ, o anda acýsý geçip þifa bulmuþtur.
2. Onlar içeri girdikten sonra Allah’ýn emriyle maðaranýn aðzýna örümcekler að germiþ ve güvercinler yuva yapmýþlardý.
3. Müþrikler maðaranýn önüne kadar gelmiþler, içlerinden biri aramak istemiþ, Ümeyye bin Halef ona; “Orada ne iþin var, aklýný mý yitirdin? Orada Muhammed doðmadan örümcekler aðýný germiþ, kuþlar yuva yapmýþ” deyince maðaraya girmekten vazgeçtiler.

Hz. Ebu Bekir buyurdu ki: Müþrikler maðaraya yaklaþtýklarý zaman ayaklarý görülüyordu. Dedim ki: “Ya Resülallah, baþlarýný eðseler bizi görürler.”

Peygamber Efendimiz (s.a.v.): “Sus ya Ebâ Bekr, bu ikinin üçüncüsü Allah’týr” buyurdu.

Peygamber Efendimiz (s.a.v.) cuma, cumartesi ve pazar gecelerini orada geçirdi. Üç gün üç gece maðarada gizlenmeleri, tedbir içindi. Müþrikler, onlarýn Mekke civarýndan uzaklaþmýþ olduklarýna kanaat getireceklerdi. Üç gün sonra, daha evvel kararlaþtýrýldýðý üzere kýlavuz olarak tutulan Abdullah bin Üreykit de, kendisine teslim edilen iki deveyle birlikte kendi devesi de yanýnda bulunduðu hâlde Pazartesi günü seher vakti Sevr Daðýnýn eteðine geldi ve Medine-i Münevvere’ye doðru sahil yolundan hareket edildi.